मुक्तक -१ मनले सोच्या नभैकन तसै खडगयो तम्राइ जसो मेरो पन तसै खडगयो फर्केर आउनै भुल्यो परदेशी भमरा देशमा फूलको जोवन तसै खडगयो। मुक्तक -२ कसैलाई फसाउँने, फस्ने बानी छैन डस्न नआउँनेलाई डस्ने बानी छैन म जस्तो छु त्यस्तै देखिन चाहन्छु बाहिर धेरै चिल्लो घस्ने बानी छैन । मुक्तक -३ भए पनि ठूलै विद्वान कहाँ पाइन्छ र ? घृणा गर्नेबाट गुणगान कहाँ पाइन्छ र ? एकपटक नजरबाट खसिसकेपछि पहिलाकै जस्तो सम्मान,कहाँ पाइन्छ र ? मुक्तक -४ मरिजाने चोला यो, आफै भन्नूहुन्छ बाँचिरहने छ र को ? आफै भन्नुहुन्छ फेरि आफै गर्नु हुन्छ, हजुर मपाई पनि जिन्दगी दुई दिनको हो,आफै भन्नूहुन्छ । मुक्तक -५ उडिसक्यो रुप रंग, कस्ले सम्झिन्छ र ? छैन केही दिने ढंग, कस्ले सम्झिन्छ र ? छँदा खाँदा सबैले नाता गाँस्दै आउँथे के छ अब मसँग, कस्ले सम्झिन्छ र ? बझाङ्ग, नेपाल । हाल : बैगलोर भारत । (दिनेश धामीका यी मुक्तकहरु साहित्यकार गोम बिक्रमले संकलन गर्नु भएको हो । नेप्लिज डायस्पोरा पत्रकार सतिश चापागाईंको सम्पादकत्वमा अमेरिकाबाट संचालन हुने अनलाइन हो । तपाई पनि नेप्लिज डायस्पोरामा साहित्यिक रचना पठाउन चाहनुहुन्छ भने गोम बिक्रमको फेसबुक (https://www.facebook.com/gom.bicram) मा सम्पर्क गर्नुहोला । नेप्लिज डायस्पोराको फेसबुक पेज https://www.facebook.com/nepalesediaspora लाइक गर्न र युट्युब च्यानल https://www.youtube.com/nepalesediaspora लाई सब्स्क्राइब पनि गर्नु होला। -सम्पादक ।)