✍ भैरव अर्याल
एउटा महान् दुर्घटना भयो
एउटा अपूरणीय क्षति भयो
उद्धार समितिको कारले किचेर
मेरो कुकुर स्वर्गे भयो !
कुकुर पनि स्वर्ग जान्छ ? भन्नुहोला,
होइन, नरक गयो !
तर, नरक त उसले नजाँदै भोगिसकेको थियो ।
एक लाख सम्मानितहरूलाई उसले
एकै बिहानभित्र ढोगिसकेको थियो,
भक्तिभावमै उसको रौं खुइलिएर गयो !
मेरो कुकुर स्वर्गे भयो !
उसको भुक्ने काम अखबारले खोसे,
ढुक्ने काममा शिक्षित बेकार कस्सिए,
झैझगडाको दायित्व साहित्यकारले टिपे,
पुच्छर हल्लाउनेमा प्रशासक खटिए ।
अब ऊ आफ्ना सबै कार्यभारबाट मुक्त भयो,
मेरो कुकुर स्वर्गे भयो !
अब मुसाहरूले चारकोसे झाडीमा डढेलो लाऊन्
या बिरालाले त्यसमा सिंहदरबार सेकाऊन्,
मेरो कुकुरले घ्यार्र घुर्नेसम्म छैन ।
अब बुद्धको आँखा उडाएर गिद्धहरूले समुद्र तारून्
या सयौं बाज मिलेर एउटा परेवा मारून्,
मेरो कुकुरले आँखा उघार्नेसम्म छैन ।
ऊ त ठाडै भीमसेन थापाको सती गयो,
मेरो कुकुर स्वर्गे भयो !
आऊ अब शोकसभा गरौं,
शोकप्रस्ताव यहाँ रेडिमेड छ ।
दिवंगत कुकुरको स्मारक बनाउन
एक लाख डलरको इस्टिमेट छ ।
मामा-भानिज हो ! लौ अब एउटा टेन्डर देओ,
स्मारक कालिमाटी भए पनि हुन्छ
तर, माटो किन्न हङकङ जानैपर्छ ।
यो निर्माण कार्यमा सम्बन्धितहरूले
अलि-अलि प्रसाद खानै पर्छ !
जाने त गयो, गै गयो,
मेरो कुकुर स्वर्गे भयो !
कि ए वीर नेपालीहरू हो ! आओ अब
यो मृत कुकुरको जुँगा उखेलौं ।
हामी सबका बिरामहरू लुकाउन
यो मुर्दाको टाउको फोरौं ।
नपत्याए सीआईडीज्यूलाई रिपोर्ट बनाओ भनौं—
बडाहाकिमले घुस ज्यूनार हुँदा
यसले रिकापी टोकेको थियो,
उपहाकिमले जंगबहादुरको घोडा मिलाउँदा
यसले रित्तो बोतल बोकेको थियो ।
त्यतिमात्र कहाँ हो र !
भलाद्मीले भद्रतापूर्वक चोर्न लागेको बेला
यो असभ्यले ख्वाङ्ख्वाङ् खोकेको थियो ।
यसको कुलै यस्तो—
उहिल्यै पाण्डवहरू बैकुण्ठ जाँदा
यही कुकुरको जिजुबाजेले द्रौपदीको पिछा गरेको थियो !
रुसले रकेट उडाएको बेला
यसको मामाले अन्तरिक्षको भित्तो फोरेको थियो !
भन्नुहोस् अब जे भने पनि ऊ नसुन्ने भयो,
मेरो कुकुर स्वर्गे भयो !
भीमसेन स्तम्भमुनि गुँडुल्किएर
स्वामीभक्तिको साधन गर्ने यो कुत्तो,
भीम मल्लको चिहान खोस्रेर
बफादारीको बिगुल लगाउन खोज्ने यो खिच्चो,
साँच्चै कुकुरैजस्तै निरीह थियो, दयनीय थियो,
त्यसैले त पुण्यात्माहरूको शिकार भयो !
उद्धार समितिको कारले किचेर मेरो कुकुर स्वर्गे भयो !