- नैना सुब्बा बराइली
अन्त्य पनि नहोला सायद,
यो भुलभुलैयामा परेकाहरूको यात्राको!
शाश्वत सत्यसँग जोडिएको सडक छोडेर
पगडण्डीभरि दौडिरहेछन्
भ्रमित ताँती र लस्करहरू।
झुण्ड-झुण्डमा उभिएर,
"आऊ हाम्रै पछि-पछि,
मूल सडक यही हो" भन्छन्,
अनुहार छोपेका आकृतिहरू
र तमासा देखाउने जमातहरू!
"बुझेँ" भन्छन्— आफैँ नबुझ्नेहरू,
"चिनेँ" भन्छन्— अन्धा आँखाले!
हो, तिम्रो दृष्टिले भ्याउने
एक टुक्रा आकाश नै ब्रह्माण्ड होइन;
गन्तव्य पुग्ने राजमार्ग त
यति विशाल छ, यति अनन्त छ—
जसको फैलावटसम्म पुग्न
तिम्रो र मेरो दृष्टिले भ्याउँदैन!
न पूर्व छ, न पश्चिम
न उत्तर छ, न दक्षिण,
यो त केवल अनन्त र अथाह छ,
अटल अनि शाश्वत छ।
अब मेरो प्रश्न तिमीलाई नै छ—
खै, कता हराए तिम्रो खोजभित्र
प्रेमका अक्षरहरू?
बन्धुत्वका अक्षरहरू?
अनि क्षमा र मानवताका अक्षरहरू?
- दिल्ली, भारत
.png)
