रनवन डुली खाने म त वन्य ! प्राणी हूँ
मनको तृषित व्यथाहरू पोखाई हिँड्ने प्राणी हुँ
मेरा नयन साना साना मेरा रङ्ग रातो
चञ्चलमा चञ्चली हुँ नत्र भने लाटो।
जङ्गल मासी घर बनाए अब कहाँ जानु ?
सबै खाना पेटी बन्द मैले के चै खानु ?
जङ्गलतिर आलीशान छ म त आएँ गाउँमा
एकलै परी आपतमा छु चियाबारी ठाउँमा।
विवेकशील नै खेदो गर्छन कसको पर्नु भर
गर्भवती मृगीनी हुँ लाग्यो मलाई डर ?
सबैको नै उपरवाला ! रक्षा मेरो गर
नयनमा अश्रू लुकाई परे दैव भर ।।
- चुङथुङ, टिई
दार्जिलिंग भारत ।
(- कृष्णकुमारी छेत्री यो कविता साहित्यकार गोम बिक्रमले संकलन गर्नु भएको हो । नेप्लिज डायस्पोरा पत्रकार सतिश चापागाईंको सम्पादकत्वमा अमेरिकाबाट संचालन हुने अनलाइन हो । तपाई पनि नेप्लिज डायस्पोरामा साहित्यिक रचना पठाउन चाहनुहुन्छ भने गोम बिक्रमको फेसबुक (https://www.facebook.com/gom.bicram) मा सम्पर्क गर्नुहोला । नेप्लिज डायस्पोराको फेसबुक पेज https://www.facebook.com/nepalesediaspora लाइक गर्न र युट्युब च्यानल https://www.youtube.com/nepalesediaspora लाई सब्स्क्राइब पनि गर्नु होला। -सम्पादक ।) 
