दु:ख लाग्छ आफ्नै भूमिमा अरूको झण्डा फहराउँदा दिनानुदिन सीमानाका जङ्गे पिलर हराउँदा, पदमा बस्नेहरू सधैजसो चुपचाप हुँदा नेपाल आमाले आँसु पुछ्दै कराउँदा गौरव गरूँ कसरी स्वाभिमानमा चोट लाग्दा , बिस्तारवादी छिमेकीले अखडा थाप्दा , बिश्वमा नै प्रशिद्ध नेपाल प्रकृतिको धनी फकाईकन छकाएर हेपिरहेको कति सहनी ? चुप लागेर बस्नु हुन्न हामीले केही गर्नुछ अशिक्षा र अज्ञानतालाई पर लग्नुछ कसरी लान्छन् हडपेर हामीहरूको माटो अब हामी नि जाग्नुपर्छ फेर्नलाई साटो । नारा जुलुस घन्काएर उत्रिसके जनता हाम्रो भूमी हडपेर कसरी बन्छन् महानता हाम्रा वीर पुर्खाहरूले जलाएको दियो कुनियती छिमेकीले गर्छ किन हामीहरूको चियो । - बगनासकाली गा. पा. -८ बराङ्दी । (सुशिल बश्यालको यो कविता साहित्यकार गोम बिक्रमले संकलन गर्नु भएको हो । नेप्लिज डायस्पोरा पत्रकार सतिश चापागाईंको सम्पादकत्वमा अमेरिकाबाट संचालन हुने अनलाइन हो । तपाई पनि नेप्लिज डायस्पोरामा साहित्यिक रचना पठाउन चाहनुहुन्छ भने गोम बिक्रमको फेसबुक (https://www.facebook.com/gom.bicram)  मा सम्पर्क गर्नुहोला । नेप्लिज डायस्पोराको फेसबुक पेज https://www.facebook.com/nepalesediaspora लाइक गर्न र युट्युब च्यानल https://www.youtube.com/nepalesediaspora लाई सब्स्क्राइब पनि गर्नु होला। -सम्पादक ।)