जो जति जे छन नश्वर बस्तु अनित्य संसारमै छोडी जाँदछ आत्मा उडेर एक्लै ईश्वरको गर्दै खोजी ! नभ र भवको स्वप्नासरी यो नश्वर ! छ मानव चोला सर्वोपरी त आत्मै हो हाम्रो शरिर त माटोको ढेला ! आत्माको ज्वालो फुटाई तुवाँलो ईश्वरको अंशी बन्छ माटोको देह माटोमै मिल्छ वेद शाश्त्र कहन्छ ! बुझेर अघि बढ्नु छ मानव सद्भावना जगाई सम्झिने बेला यही हो मित्र आत्मामा ईश्वरलाई ! साधु सन्तको अमरवाणी छैन झुटो कहानी परमप्रकाशको दिव्य ज्योति अनन्तसम्मको जानी! चार वेद र छ शाश्त्रहरूको क्रियात्मक अर्थ खोली बताए विश्वको महान पुरूषले ज्ञानको त्रिनेत्र खोली !! - चुङथुङ टिई पो आ मारेबुङ भानुग्राम जिल्ला दार्जिलिंग, भारत । ( कृष्ण कुमारी छेत्रीको यो कविता साहित्यकार गोम बिक्रमले संकलन गर्नु भएको हो । नेप्लिज डायस्पोरा पत्रकार सतिश चापागाईंको सम्पादकत्वमा अमेरिकाबाट संचालन हुने अनलाइन हो । तपाई पनि नेप्लिज डायस्पोरामा साहित्यिक रचना पठाउन चाहनुहुन्छ भने गोम बिक्रमको फेसबुक (https://www.facebook.com/gom.bicram)  मा सम्पर्क गर्नुहोला । नेप्लिज डायस्पोराको फेसबुक पेज https://www.facebook.com/nepalesediaspora लाइक गर्न र युट्युब च्यानल https://www.youtube.com/nepalesediaspora लाई सब्स्क्राइब पनि गर्नु होला। -सम्पादक ।)