मुक्तक -१ काँडा बिझेको पाउ मेरो, फूलै बिछाऊ त भन्दिनँ म तिमीले जति माया गर, फुरूक्कै पनि बन्दिनँ म लेखेको लेखा मेटिन्न रे, छेकेर दु:ख छेकिन्न रे नफेकिँदैका चल्ला अब, अण्डैमा बिथ्थै गन्दिनँ म । मुक्तक -२ जस्ले अरूको जीवनबाट, सुखहरू छिन्दै हुन्छ जाँतोमा राखी दनादन, घुनलाई झैं पिन्दै हुन्छ उस्लाई के था सुख के हो, अरूले भोग्ने दु:ख के हो ? दु:ख काटूँ दु:खैमा हाँसी, सुखको मजा भिन्दै हुन्छ । मुक्तक -३ चिनेको छु तिमीलाई नि, असल कुरा काट्न सक्छौ कागज-पत्र मिलाएर, दुनियाँलाई ढाँट्न सक्छौ कृत्रिम माया भोगाएर, आफ्नो जीवन जोगाएर भित्री मनको स्वार्थ पुगे, 'आफ्नै मान्छे' साट्न सक्छौ । मुक्तक -४ राजनीति हो नेपालको, अर्कै देशमा चावी हुन्छ यो बनाउँछु त्यो बनाउँछु, अनेकानेक दावी हुन्छ आदर्शका कुरा हुन्छन्, तर सधै अधुरा हुन्छन् सिद्धान्तलाई गोली मारी, जहिले 'स्वार्थ' हावी हुन्छ । मुक्तक -५ आदर्श, नीति अनुशासन, सिकाउँथ्यौ उस्तै अर्जीका कुरा धनमा गाँठो परेपछि त, थालेछौ आफ्नै मर्जीका कुरा मास्थिर ढाके तल्तिर ह्वाङ्गै, तल्तिर ढाके माथी छ्याङ्गै ढाकेर कत्ति ढाकिँदैन, शायद तिम्रा फर्जीका कुरा । ✍ गोम बिक्रम कल्लाबारी, पाल्पा । २०७६ फागुन ०३ (अर्जी - निवेदन, प्रार्थना)