शार्दूलविक्रीडित छन्द  मर्छन् मानिस ती जलेर नभमा के बस्नु भो त्रासमा भोका ती कति छन् कठै भुवनमा बाँच्ने झिनो आशमा आभा छैन मुहारमा अलिकता भो मान्नु के हर्ष यो वेलाको फलझैं न स्वाद रसिलो आयो नयाँ बर्ष यो ।। मर्दा लास जलाउने जमिनमा छैनन् कुनैं स्थान त्यो बस्ती होस् घर होस् दुरुस्त उभिने आफ्नैछ चिहान त्यो । माया औ ममता विना हृदयमा के गर्नु स्पर्श त्यो वेलाको फलझैं न स्वाद रसिलो आयो नयाँ बर्ष यो ।। आमा छिन् घरमा रुदै बिरहमा संतान छन् बाहिर कोरोना डर त्रास औ प्रलयमा झस्काउने तस्बिर । बाबाका दिन ती विते हरघडी सम्झेर संघर्ष त्यो वेलाको फलझैं न स्वाद रसिलो आयो नयाँ बर्ष यो ।। बज्छन् शङ्ख न आरती भजनमा घन्टा बजेको धुन जान्छन् याचक प्रार्थनीय न कतै त्यो भक्त जाला छुन मर्छ्न् डाक्टर ती तरास भयमा भो काल ती नर्सको वेलाको फलझैं न स्वाद रसिलो आयो नयाँ बर्ष यो ।। मान्दै मान्दिन भो नयाँ अब म ता थोत्रो भएको छु म भन्दै बस्छ पुरानु बर्ष दिलमा होस् भंग या त्यो क्रम । कोरोना यति उच्च भै भुवनमा चुम्दैछ उत्कर्श यो वेलाको फलझैं न स्वाद रसिलो आयो नयाँ बर्ष यो ।। ©उत्तम विचार '०७६ । लिखु-६, नुवाकोट ।   गीतकार सतिश चापागाईंका गीतहरु https://youtu.be/enSHw4h0vKU   https://youtu.be/-nOYsZW0UEg