कता फलाकूँ आफ्नो कहानी सुनिदिने कोही भएन ।
म यस्तै हुँ बदलिनु छैन बानी बुझिदिने कोही भएन ।
दुनियाँले जसरी जियो जिन्दगी म सक्दिन त्यसरी,
मेरो यो दुनियाँको जिन्दगानी लेखिदिन कोही भएन ।
दोष मेरो भाग्य र कर्म दुबैको हो छैन अरूको जस्तो,
निधारमा कोरिएको त्यो लेखान्त मेटिदिने कोही भएन ।
आफै एक्लिएकोछु न हाँस्न सके न रुन सके जीवनमा,
बिरक्तिएको देखेर आफ्नो ठानी उठिदिने कोही भएन ।
र त आज थोत्रिएको लुगा झै कुनाभित्र कोचिएकोछु,
अंगालोमा आफ्नो ठानी-मानी बेरिदिने कोही भएन ।
- इटहरी, सुनसरी
.png)
