‘किन ?’
मुटु दिएँ छुरा हान्यौ, अब तिमीलाई जान्नु किन ?
आफ्नै बाटो लागे भइगो, अझै खुट्टा तान्नु किन ?
लाजले लाज मानिसक्यो, तिम्लाई लाज लागेन खै
आफ्नै नाक काटिएसी, दुनिया बुच्चो ठान्नु किन ?
आफ्नै प्रेमको पुजारीलाई, मन्दिर भित्रै रेटीरह्यौ
ज्यानै लिएसी ब्यबहारले, लासमा लात्ती हान्नु किन ?
धुर्तले धुर्त्याई छोड्ला बरु, तिम्रो इर्स्या मेटिएन
पानीमा रङ्ग मिलाएसी, रुमालले छान्नु किन ?
हदकाे सीमा पार गर्यौ,अब के नै बाँकी छ र ?
गोहीको आँसु झार्दैमा, तिमीलाई सत्य मान्नु किन?
गाेपी राम भण्डारी
सिन्धुपाल्चोक