लाइभ प्रसारणमा बाटो भीडले भरिएको देखेँ । गरि खान हिँड्नेहरू चिच्याइरहेका थिए । फोन गरेँ । गणतन्त्रले उठायो । 'गरि खान दिनु न ।' भनेँ । गणतन्त्रको फोन उठाउने पात्र रिसायो । जन आन्दोलनलाई फोन गरेँ ।
तुरुन्तै फोन उठ्यो । म केही बोल्न नभ्याउँदै आन्दोलनमा सामेल हुन अनुरोध आयो । मैलेँ मेरो समस्या सम्झाउने कोसिस गरेँ । मेरो आवाज आन्दोलनमा दब्यो ।
म जवाफहिन जस्तै भएँ । रिस उम्लियो । आँखाहरू गर्मीले पहिलै राता थिए । देशको माया लागेर के गर्नु ? मेरो निर्णय ठीक रहेछ । देशमा भएको भए मेरो हालत नि यस्तै हुन्थ्यो तर म परदेशी श्रमिक छु, "आनन्द ।"
- तानसेन पाल्पा
हाल : कुवेत ।
.png)
