सत्य बोल्नेहरू —
सधैं बहुला ठानिन्छन्,
किनकी उनीहरू
असत्यसँग सौदा गर्न जान्दैनन् ।
आइन्सटाइन समयसँग बहुलाए,
दा भिन्चीले रेखामा सपना सुताए,
ग्यालिलियोले तारालाई जवाफ मागे,
पास्कलले आत्मालाई गणितसँग नापे —
र सबैलाई भनियो — “ यी त बहुला हुन् ! ”
अब म पनि बहुलाएको छु —
विद्वान झैँ,
विज्ञान झैँ,
दार्शनिक झैँ ।
जहाँ तिम्रो झुटले
मेरो सत्यलाई चिथोर्छ,
जहाँ तिम्रो ईर्ष्या
मेरो मौनसँग हार्छ,
त्यहाँ म गर्वले भन्छु —
हो, म बहुला नै हुँ !
किनकी म देख्छु —
अँध्यारोभित्रको उज्यालो,
म सुन्छु —
मौनताभित्रको आवाज ।
ए धूर्त मानव !
तिमी कुन ग्रहका प्राणी हौ ?
जहाँ झूट देवता बनेका छन्
र सत्यलाई रोग ठहर गरिन्छ ।
म अब निसंकोच बहुलाउँछु —
किनकी यही बहुलापनमा
संसार बाँच्ने आँट छ,
र यही पागलपनमा
सत्यको आत्मा जलेको छ ।
- हेलम्बु -६ सिन्धुपाल्चोक ।