" यसले गरी खाँदैन । " रुपकनारायण चिच्याए ।
रमणलाई बाउले विश्वास गरेनन् । बाँकीले पनि कसरी विश्वास गर्नु र ? सफल हुन आफ्नो मेहनत मात्र चाहिन्थ्यो । सहभागिता अरुको । शिवजी साथीको कर्कश आवाज सुनेर दङ्ग परे । सफल हुन मनोविज्ञान चाहिन्थ्यो ।
" बाबा आउनु परो रे ! " रञ्जितले बाउलाई बोलायो ।
शिवजी बोले, " साथीको घरमा केही बेर भलाकुसारी गर्न आएको । छोरा उपसचिव तहबाट बढुवा भयो । यहाँ बस्न पाउने भइन ।"
रुपकनारायण फेरि दङ्ग परे । रञ्जितभन्दा अध्ययनशिल रमण थियो । रमण सामान्य व्यक्ति बने । रञ्जित सचिव तहमा बढुवा भए । आर्थिकस्तर शिवको झनै खस्केको थियो । उनले बाध्य भएर सोधे, " तिम्रो छोराको सफलताको राज के म जान्न सक्छु ? "
मित्रको कौतुहलता सुनेर शिव बोले, " हाम्रो छोराले सबै गर्न सक्दछ । "
- हेलम्बु-६, सिन्धुपाल्चोक ।
.png)
