रञ्जना लम्साल/नवलपरासी यहि भदौ २ गते रोजगारीका लागि युएई पुगेका चुडाबहादुर चितौरे मगर विदेश पुगेको ६ दिनमा झण्डिएको अवस्थामा फेला परे । नुहाउन बाथरुममा पसेका चितौरे नेपालबाट बिदाइ गर्दा लगाइदिएको खादाको पासो लगाएर झुण्डिए ।   राम बाहादुर कार्की पनि वैदेशिक रोजगारीको लागि साउदी पुग्नुभएको थियो । कमाई ठिकै थियो, घर परिवारसाँ राम्ररी कुरा गरेर सुत्छु भनेका कार्कीले आत्महत्या गरे ।   कमाउन विदेश पुगेका होमबहादुर महतोको कमाई राम्रो थियो । आफ्नै कमाइले घर पनि बनाए । परिवारसँग कुरा गरेको भोलि पल्ट उनी पनि झुण्डिएको अवस्थामा भेटिए ।   वैदेशिक रोजगारीमा गएकाहरुले यसरी आत्महत्या गर्ने क्रम बढेको देखिन्छ । रोजगारीको शिलशिलामा कति जनाले आत्महत्या गरे भन्ने एकिन तथ्याङ्क नभएपनि पछिल्लो समयमा रोजगारीका लागि विदेश पुगेर आत्महत्या गर्ने संख्यामा बृद्धि भैरहेको सूचना तथा परामर्श केन्द्र कावासोतीले जनाएको छ ।   व्यक्तिले के कारणले आत्महत्या गर्‍यो भन्ने यकिन जानकारी पाउन नसकेपनि आत्महत्याको मुख्य कारण मानसिक तनाव हो । एक्लोपन, विदेश यहाँ सोचे जस्तो नहुनु, भनेको काम र तलब नपाउनु, सोचे भन्दा बढि जोखिमयुक्त काम पर्नु, पारिवारिक कलह, घरेलु हिंसा, यौन दुर्व्यवहार, आफ्नो नजिकको मान्छे गुमाउनु, प्रेममा असफलता, आर्थिक समस्या, बढी महत्वाकांक्षा लगायतका कारणले मानिसलाई जीवनबाट निराशा हुन्छ । आज विश्व आत्महत्या रोकथाम दिवस । आत्महत्या रोकथाममा हामी सबैको सहकार्य भन्ने नाराका साथ यो दिवस मनाइरहँदा आत्महत्या न्युनिकरणका लागि के काम भैरहेको छ भन्ने चासो हामी सबैको हो ।   आत्महत्या सधैं आवेगमा नै गरिन्छ भन्ने होइन । पारिवारिक व्यवस्थापन तथा सम्बन्धमा विचलन आएमा, सामाजिक क्रियाकलापहरुबाट टाढा हुनु परेमा, भेदभाव, हिंसा तथा वदनियतपूर्ण सामाजिक जीवनयापन गर्न बाध्य पारिएमा, आफन्तजन वा नजिककै व्यक्तिहरुबाट राम्रो व्यवहार नभएमा आत्महत्याको जोखिम रहन्छ ।   त्यसकारण पारिवारिक सम्बन्ध वलियो बनाउने र पिर चिन्ता, भोगाई, मनमा लागेका कुन्ठा, चिन्ताका विषय, भावना चाहानाहरु एक अर्कालाई सुनाउने गर्न सके पक्कै पनि आत्महत्या न्युनिकरण गर्न सकिन्छ । त्यसको सुरुवात परिवार बाटनै गर्नुपर्ने देखिन्छ ।