मुक्तक -१ जहिले हिँड्थेँ यौटा बाटो, झ्यालमा बसी कुरेर हेर्थ्यौ घाइते पार्ने नयनको, मैसित साइत जुरेर हेर्थ्यौ ! माया जालमा अड्काएर, जिन्दगीलाई तड्पाएर मोहनी आँखा नशा लाग्दो, अचम्मैसित घुरेर हेर्थ्यौ । मुक्तक -२ हामी दुईको चोखो माया, पहिले भने नामी भयो नमूना थियो सारातिर, बखान सुन्दा दामी भयो तिम्रो बाटो फेरिएसी, स्वार्थको घुम्टोले बेरिएसी तिम्रो शहरमा माया पनि, जानाजानी लिलामी भयो । मुक्तक -३ जहिले पीडा खप्नु पर्छ, संसारमा दिलदारले मन जितेकै देख्छु बरु, सबै सामु लोकेचारले एउटा कुरा बुझ्नुपर्छ, भित्री मनले सोच्नुपर्छ कस्लाई चैन मिल्छ होला, प्रतिशोधको व्यवहारले ? मुक्तक -४ जस्लाई पनि जिन्दगीमा, एक अर्काको खाँचो हुन्छ विवेकबिना ला'को माया, जहिले पनि काँचो हुन्छ सुख-दु:ख नि बुझ्नु पर्यो, आँसुका झरी रुझ्नु पर्यो विपद पर्दा नछुट्ने साथ, दरिलो र साँचो हुन्छ । मुक्तक -५ मोहित पार्ने बैस कस्तो, सुवास उत्ति चल्छ क्यार ? सारै नपाई जिन्दगीको, जवानीले नि छल्छ क्यार ? प्रीतिका हुन्थे भेलाहरु !, बिते रसिला बेलाहरु !! तिम्लाई आफ्नो नभनेरै, जीवन मेरो ढल्छ क्यार ? ✍ गोम बिक्रम कल्लाबारी, पाल्पा । २०७६ बैसाख २०