मुक्तक -१ जहिले जहाँ भेटिंदा नि, केवल चुस्स मुख लिन्छौ मानौं फूल्पात सकिएको, सिख्रो काँडे रूख हुन्छौ सुख पाउँदा नटेरेर, बैमानी रूप नफेरेर मनमा सधै दु:ख पाली, सधै सब्लाई दु:ख दिन्छौ । मुक्तक -२ जहिले पनि जहाँ पनि, चलाइरह्यौ छुरीहरु सगरमाथाभन्दा माथि, पुर्यायौ चुरीफुरीहरु ओर्लिनुपर्छ चढेपछि, सीमाना नाघि बढेपछि संसार कस्तो मायाबिना, सोची हेर त निष्ठूरीहरु । मुक्तक -३ मन परेको कुरा भए, दिलभित्र सजाइदिन्छौ होइन भने राम्रो पनि, नराम्रोसित दँजाइदिन्छौ सारै अनौठो तिम्रो बानी, फाइदा भन्दा उस्तै हानी थाहै नपाई कति कुरा, उल्टै बाह्र बजाइदिन्छौ । मुक्तक -४ मनको शान्त तलाउमा, तरङ्ग आफै उठ्न थाल्छ भक्कानिएर उसैगरी, आँसुको मुल फुट्न थाल्छ बिन्ति छेउ आउँदै नआऊ, अब पछि लाउँदै नलाऊ तिमी नजरमा परे मात्र, भित्रको 'घाउ' दुख्न थाल्छ । मुक्तक -५ विवश पारी थिचीथिची, निकम्मा र लाछी बनायौ जीवनभरी रमिते र, निरिहताको साक्षी बनायौ रहरहरु सक्कयाएर, जाँगरहरु मक्क्याएर केवल राख्यौ अचानोमा, चाहनाको फाँसी बनायौ । ✍ गोम बिक्रम कल्लाबारी, पाल्पा । २०७६ बैसाख २३