मुक्तक-१
अनसन बस पन्ध्र चोटी, जायज कुरा छल्न सक्छन्
पदमा पुग्न पाए भने, तालुमा आलु फल्न सक्छन्
समृद्धि सधै वैलिरहन्छ, बेथिति मात्रै फैलिरहन्छ
नाङ्गै हिडूँ न सडकमा, चर्चा उत्तिकै चल्न सक्छन् ।
मुक्तक-२
सैतानी चलखेलहरु, सधैका लागि ढल्नुपर्छ
आफ्नै मन मस्तिष्कमा, चेतनाको दियो बल्नुपर्छ
माटो हेरेर पो काम गर्नु, देशैको किन बदनाम गर्नु ?
साह्रै भयो नेपाली अब, स्वविवेकले चल्नुपर्छ ।
मुक्तक-३
लाज घीन पचाइसके, न त कसैको डर भयो ?
बाहना पाए मागी हाल्छन्, अब त के नै भर भयो ?
देशै डुबोस् जर्जर परी, छाड्ने हैनन् कर्कर गरी
जिरीखुरी बुझाइहालेँ, बुझाउन बाँकी घर भयो ।
मुक्तक-४
निमेक गर्यो मरीमेटी, आगो बल्दैन चुलाभित्र
राज्यको न्याय सुविधामा, समता छैन तुलाभित्र
निमुखा सधै छलमा हुने, सम्पन्न सधै बलमा हुने
समस्या कहिले हल हुँदैन, रहस्य के छ र 'ठूला'भित्र ?
मुक्तक-५
ओंठमा तिम्रो मुस्कान भए, मेरो मनको दु:ख भाग्छ
तिम्लाई कतै विपत् परे, पहिले जस्तै माया जाग्छ
सपनाभरी आइरन्छ्यौ, यादभरी सताइरन्छ्यौ
तिमी कसैकी भए पनि, अझै मलाई 'उस्तै' लाग्छ ।
मुक्तक-६
कुहिना ठेले अहंकारले, छेउछाउमा घच्चा लाग्छ
अरुका काँधमा चलिरहे, सुरक्षा आफ्नै कच्चा लाग्छ
सब्लाई बाँड्ने प्रीत होस, सम्बन्ध सन्तुलित बनोस
अस्तित्व संकट पार्ने नीति, कस्लाई कहाँ सच्चा लाग्छ ?
मुक्तक-७
जिन्दगीलाई भोग्दै जाँदा, कतिपय भूल हुन्छ
कहिले काँडा हात पर्छ, कहिलेकाही फूल हुन्छ
सुख-दु:ख सहँदै गए, संघर्षशील रहँदै गए
हरेक कठीन कुरा पनि, आफ्नै अनुकूल हुन्छ ।
मुक्तक-८
बजेट हुन्न विकास हुन्न, जहिले माग्दा कम हुन्छ
प्रतिवेदन फूर्ति अनि, भाषण एकदम हुन्छ
एघार महिना सुतुन् मस्त, एक महिना सधै व्यस्त
असार लाग्नै हुन्न देशमा, विकास धमाधम हुन्छ ।
मुक्तक-९
व्यवहार रुखो-तीतो नै छ, बोलीमा चिनी घोले पनि
दुनियाँलाई थाहा नै छ, मुखले कत्ति नबोले पनि
अब आफैले गुन्नुपर्छ, सबको आवाज सुन्नुपर्छ
कसले अब चिन्दैन र ?, मुकुण्डो जति नखोले पनि ।
मुक्तक-१०
सपना भने रेल, जहाज, अनेककानेक रट्छ सर्कार
गाउँबस्तीको मर्का हेर्न, खै त कहिले खट्छ सर्कार
माल कसरी तार्दा होलान्, छाक कसरी टार्दा होलान्
नारा दिन्थ्यौ झोलुङ्गे पुल,तुहिन कहिले हट्छ सर्कार ?
✍ गोम बिक्रम
[email protected]
कल्लाबारी, पाल्पा ।
२०७६ बैसाख ३०