मुक्तक -१ नजिक भए ओत दिने, उस्तै उस्तैको 'छाते' भएछौ टेबुलैमुनी हात हुन्छ, क्या मजाको 'भाते' भएछौ बेवकूफहरु बढाइरह्यौ, सज्जनहरु घटाइरह्यौ पैसाबिना चल्ने होइनौ, साँच्चैको 'एकहाते'भएछौ । मुक्तक -२ विवशताले जता पनि, ठक्कर मात्र दिंदो रैछ चोखो मायामा मर्म पारी, मुटुमा बाण रोपिँदो रैछ सपना सुन्दर सजाए नि, मनमा आशा जगाए नि धनले गाँठो पारेपछि, जसको नि मन बदलिंदोरैछ । मुक्तक -३ सुनको थालमा हिरा पस्की, तिमीले नि खान्नौ हो‍ला कमाएको सम्पत्ति सब, जाँदा कुम्ल्याइ लान्नौ होला बन्छौ किन न्यायको मूर्ति, देखाएर धनको फूर्ति धनमै कसुर लुकाएर, जिउँदै स्वर्ग जान्नौ होला ? मुक्तक -४ हुने नहुने कुराहरू, पैसैले सब सिक्दा रैछन् जस्तो ठाउँमा जे गरे नि, पैसैले सब टिक्दा रैछन् नदेखूँ भन्ने लागे पनि, देख्नै पर्ने अचम्मै छ नि ! मै हुँ भन्ने 'गाँठवाला' नि, पैसैले सब बिक्दा रैछन् । मुक्तक -५ लाउनू किन फोश्रा गफ, उल्फाका गुड्डी हाँकेकोछ सज्जनलाई पाखा पारी, झुक्क्याएरै जाकेकोछ कहिले आफै नाङ्गिनेछौ, सबका सामु उदाङ्गिनेछौ तिम्रो इज्जत त जता पनि, पैसाले पो ढाकेकोछ । ✍ गोम बिक्रम कल्लाबारी, पाल्पा । २०७६ जेठ २५