बाबा ! तिमी छैनौ
एक्लो छु
तिम्रो स्नेह गुमाएँ मैले
स्वर्गवासी भयौ ।

ए !अर्जुन
सन्चो भएन कि तँलाई ?
आफू सुगर/प्रेसर र मुटुको ब्यथाले थलिएको बेला
आफ्नो पीर लुकाएर
यो लम्पसार छोरालाई सधै सोध्थ्यौ
"अलिक खाना त खा न हौ, अर्जुन ।"
नुहाई दिन्थ्यौ
मुख धोइ दिन्थ्यौ
ह्वीलचियरमा राखेर घुमाउँथ्यौ
दिशा पिसाब सफा गरिदिन्थ्यौ
चालीस बर्षे छोरोलाई
नाबालक झैं सेवा दियौ, पन्ध्रबर्षसम्म
आफैंलाई म(छोरो)मा समर्पित गर्यौ ।
म बाबा भएँ
तिमी मेरो छोरो ।
साँच्चै खोटो भाग्य लिएर आएँ म, यो संसारमा ।
पश्चतापको आँसु रोइरहेछु ।
अहिले तिमी छैनौ
आँसुहरू मात्र छ मसँग
अहिले कहाँ भेटौं तिमीलाई ?
बस्न त मन छैन
यो स्वार्थी परिवेशमा ।
आज फार्दर्स डे 'रे
मेरो मनभित्र छौ तिमी
म नै तिमी हुँ
यदि तिमी न'भा ?
तिम्रो अर्जुन, कहाॅ हुन्थ्यो र ?
यो संसारमा ।
यसै र बाबा, तिम्रो मुहार
ऐनामा हेर्दा, मलाई देख्दिन म, तिमीलाई पाउँछु
म, तिमी नै हुँ
तिमी छौ मभित्र, सिंगो तिमी
बाबा ! यो एक मुठ्ठी प्राण वायु
निस्केर जाने कहिले ?
म तिमीमा विलिन हुन चहान्छु ।
-----
-गीतखोला, दार्जिलिङ्ग भारत ।
कवि निरौला "भाव तरङ्गहरू" कविता संग्रहका लेखक हुनुहुन्छ ।
(-अर्जुन शर्मा निरौलाको यो कविता साहित्यकार गोम बिक्रमले संकलन गर्नु भएको हो । नेप्लिज डायस्पोरा पत्रकार सतिश चापागाईंको सम्पादकत्वमा अमेरिकाबाट संचालन हुने अनलाइन हो । तपाई पनि नेप्लिज डायस्पोरामा साहित्यिक रचना पठाउन चाहनुहुन्छ भने गोम बिक्रमको फेसबुक (https://www।facebook।com/gom।bicram) मा सम्पर्क गर्नुहोला । नेप्लिज डायस्पोराको फेसबुक पेज https://www।facebook।com।nepalesediaspora/ लाइक गर्न र युट्युब च्यानल https://www।youtube।com/nepalesediaspora लाई सब्स्क्राइब पनि गर्नु होला। -सम्पादक)