जिन्दगीको यात्रा कति सुन्दर थियो जहाँ जहाँ जुनै पल केवल सुखको आभास बस एक तुफान बीच सम्पुर्ण अस्तित्व नै छ्ताछुल्ल केवल सबै लाग्नु थाल्यो बिरानो । जिन्दगीमा उतार चढाव त भोग्नु नै थियो त्यो कालो तूफानले कति चुट्यो गर्दैछु जिउने प्रयास अघिसम्म झरझराउदो जिन्दगी बनाइ दियो लथालिङ्ग रातको अँध्यारोमा भिजाइ रहेछु सिरानो । जिन्दगीको यात्रामा परेको तूफान पर्नेलाई मात्रै थाहा थियोे कति जोरले आइदियो केही सोच्नु नसकिने तहस धेरै दिन त मुटु नै मन्द चलिदियो कम ढुकढुककाउँदै यस्तो बेला कहिले पाएन साँचो सहारा । कस्तो रफ्तारले आएको जिन्दगीमा तूफान कस्तो थियो अहिलेसम्म लक्ष्यबीच धाउनु धेरै टाढा हुँदैछ महसुश बिस्तारै हिँड्ने कोशिश गर्दैछु लरबराउँदै कुनै दिन त मिल्नेछ किनारा ।। – मिरिक बजार, दार्जिलिङ भारत । (-शोभी लोरुङको यो कविता साहित्यकार गोम बिक्रमले संकलन गर्नु भएको हो । नेप्लिज डायस्पोरा पत्रकार सतिश चापागाईंको सम्पादकत्वमा अमेरिकाबाट संचालन हुने अनलाइन हो । तपाई पनि नेप्लिज डायस्पोरामा साहित्यिक रचना पठाउन चाहनुहुन्छ भने गोम बिक्रमको फेसबुक (https://www facebook।com/gom।bicram) मा सम्पर्क गर्नुहोला । नेप्लिज डायस्पोराको फेसबुक पेज https://www।facebook।com।nepalesediaspora/ लाइक गर्न र युट्युब च्यानल https://www।youtube।com/nepalesediaspora लाई सब्स्क्राइब पनि गर्नु होला। -सम्पादक )