आफन्तको अविश्वास थिएन कत्ति थिएन
बरु मलाई आफ्नै विश्वास एक रत्ति थिएन ।
मैले यस कारणले आफूलाई जलाएको हुँ,
कसैले दुनियाँ हेर्न खोज्यो तर बत्ति थिएन ।
थोपा-थोपा रगत बेचेर आफन्तलाई किनेँ,
म बेचिएकोमा पश्चाताप अलिकति थिएन ।
बचाउँनै सकिन मेरा केही थान खुशीलाई,
भोको पेटको अस्पताल र ओखति थिएन ।
यहाँ आफ्नैहरूले यो प्राण लिन खोज्दैछन्
तिमीले नाथे मन लगेकोमा आपत्ति थिएन ।
धादिङ, काठमाण्डौ ।
.png)
