"अहिलेको चुनावमा रघुनाथलाई उम्मेदवार बनाइदिनु पर्छ ।"- रमेशले एउटा छलफलमा आफ्नो प्रस्ताव राख्यो । बसेका सबैले मुखामुख गरे । 

" को रघुनाथ ? कामरेड ! "- दिनेशले जिज्ञासा राख्यो ।

" को छ र हामीसँग ? हाम्रा नेता खगुको छोरा त हो नि । हजुरलाई त थाहा नै छ कामरेड खगु हाम्रो पार्टीका दिग्गज अनि क्रान्तिकारी नेता, हामी सबैका गुरू । पार्टीका पिबिएम जनतामा उहाँप्रति सम्मान् छ, सद्भाव छ ।अहिले उहाँकै सुपुत्रलाई उठायौ भने हाम्रो जीत सुनिश्चित छ ।"- रमेशले खगुको प्रशंसा गर्दै भन्यो ।

" त्यो त ठिक हो तर ..." 

" के तर....हामीले चुनावमा भाग किन लिन्छौं ? जित्नको लागि होइन ? 

"- रमेशले बीचमै दिनेशको कुरा काट्दै भन्यो । 

" त्यो सबै ठिक हो का. खगु हाम्रा अग्रणी नेता हुनुहुन्थ्यो । तर उहाँको सुपुत्र हाम्रो पार्टीको साधारण समर्थक पनि छैनन् । त्यस्तो अवस्थामा पार्टीले उहाँलाई टिकट दिए पनि नैतिकता बिरूद्ध हुन्छ । म चैं त सहमत छैन !"- दिनेशले आफ्नो मत राख्यो । 

" जेसुकै भए पनि यदि जित्ने नै हो भने रघुनाथलाई नै उठाउनै पर्छ । मौका नै नदिए त्यो कसरी कम्युनिष्ट बन्छ ? "- रमेशले फेरि जोडदार आवाजसँगै प्रश्न उठायो ।

रमेशको तर्कविरुद्ध अरुको जवाफ नआएपछि गडगडाहट तालीका साथ रमेशको प्रस्ताव पारित भयो ।

" के हामी चुनाव जित्न कम्युनिष्ट नै नभएकोलाई उम्मेदवार बनाउन तैयार हुन्छौं त ? "- दिनेशले असन्तुष्टि जाहेर गर्यो ।

" जसरी भए पनि हामीलाई जीत हासिल गर्नु छ । अहिलेको यो भिषण परिस्थितिमा सैध्दान्तिक अडान राखेर हुँदैन । " रमेशको प्रस्ताव पारित गराउँदै सबैले एकमुष्ट भने ।

" म यो निर्णयको पक्षमा छैन ।"- दिनेशले प्रस्तावको विपक्षमा आफ्नो मत राख्यो र बाहिर निस्कियो । 

- घोराही - १८, दाङ् ।

    (१३-८-२०८२)